ANOZOGNOZJA zaprzeczanie przez chorego obecności choroby, np. ślepoty, porażenia połowicznego, głuchoty, bądź też jakiejkolwiek innej niesprawności fiz. Formą przejściową między a. i stanem normalnym są doznania fantomowe (fantomu objaw), występujące u ludzi, którzy stracili kończynę, a którzy mimo to odbierają z niej doznania (np. wykonywanych ruchów, odbierania wrażeń, odczuwania bólów). Cierpiący odznaczają się dość specyficznym stosunkiem do własnego ciała i zdrowia jeszcze przed wystąpieniem choroby somatycznej. Nie są skłonni do przyznawania się do jakiejkolwiek słabości lub dolegliwości, natomiast zdrowie i praca stanowią dla nich najwyższe wartości etyczne. Wskazuje to na psychologiczne uwarunkowanie anozognozji.