2 osób aktywnych przez ostatnie 5 minut.
Dziś stronę odwiedziło 1000 osób.
Menopauza bez powikłań
Menopauza bez powikłań
Odżywiony organizm najlepszym lekarzemRozmowa z doktorem
Eugeniuszem Siwikiem,
ginekologiem

Czym tak naprawdę są menopauza i klimakterium?
-Klimakterium to zazwyczaj kilkunastoletni okres w życiu kobiety, charakteryzujący się stopniowym narastaniem niewydolności hormonalnej jajników. Menopauza natomiast to ostatnie fizjologiczne krwawienie miesięczne, po którym nastąpiła co najmniej półroczna-roczna przerwa, bez zaistnienia oczywistych przyczyn, takich jak ciąża lub laktacja. Menopauza występuje około 50 roku życia, najczęściej w wieku 45-55 lat. Klimakterium dzielimy na: premenopauzę - w okresie tym poziom estrogenów się obniża, osiągając 40-60 proc. wartości z okresu poprzedzającego zmiany. W tym samym czasie poziom progesteronu systematycznie obniża się do 1/110 w menopauzie. Okres ten występuje około 40 roku życia. Perimenopauzę - okres który zaczyna się mniej więcej w połowie piątej dekady życia i kończy się rok po menopauzie. W tym czasie obniża się poziom estrogenów i progesteronu, wzrasta poziom obfite krwawienia, skrócenie cyklu miesięcznego, u około 45 procent kobiet cykle są bezowulacyjne. Okres pomenopauzałny - okres, w którym nie występują krwawienia miesięczne. W badaniach stwierdza się wysoki poziom FSH i LH, a znacznie obniżony poziom estrogenów i progesteronu.
Jakie są przyczyny występowania menopauzy?
-Istnieje wiele koncepcji, które próbuj wytłumaczyć przyczyny wystąpienia menopauzy. Z wiekiem dochodzi u kobiety do wygasania czynności jajników. Przestają w nich dojrzewać komórki jajowe oraz spada cykliczna produkcja hormonów płciowych - estrogenów i progesteronu. W początkowym okresie przekwitania na pierwszy plan wysuwa się zanikanie czynności owulacyjnej, które prowadzi do niewykształcenia się ciałka żółtego, a w konsekwencji do niedoboru progesteronu. W okresie tym wzrasta częstość występowania zaburzeń miesiączkowania, pojawienia się mięśniaków macicy oraz zmian dysplastycznych w sutku. Obniżenie stężenia estrogenów we krwi krążącej wpływa na narządy układu moczowo-płciowego i prowadzi do atrofii śluzówki pochwy i dróg moczowych. Zmiany te manifestują się zaburzeniami w składzie komórkowym nabłonka i są subiektywnie odczuwane przez kobietę jako suchość pochwy, występuje brak śluzu szyjkowego, pojawia się częstomocz i ból podczas oddawania moczu. Niedobór estrogenów prowadzi też do zaburzenia równowagi w procesie remodelowania kości, obniżenia ich gęstości mineralnej, co stanowi jedną z przyczyn osteoporozy Wczesna interwencja w okresie menopauzy może zabezpieczyć przed rozwinięciem się tego schorzenia.
Czy konieczne jest monitorowanie zdrowia w tym okresie?
- W tym okresie dobrze jest oznaczyć poziom stężenia hormonów we krwi i odwiedzać ginekologa dwa razy do roku. Raz w roku wykonać badanie EKG i zbadać całkowity lipidogram z podaniem współczynnika aterogenności. Regularnie wykonywać badania USG piersi i mammografię, co trzy lata USG narządu rodnego,co 12 miesięcy densytometrię, badanie ginekologiczne z cytologią, RR. Dodatkowe badania to również: TSH (hormon tarczycy), E2 (estradiol), progesteron, Ca 125 (marker nowotworowy jajnika).
W jaki sposób kobiety mogą uniknąć problemów podczas menopauzy?
- Ważne jest dbanie o utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz prowadzenie pełnego i aktywnego trybu życia. Dobrze jest również zmniejszyć spożycie alkoholu i kofeiny (kawa, herbata, czekolada, coca cola), a także wprowadzić niskotłuszczową, niskosodową dietę bogatą w błonnik. Panie powinny też pamiętać o ćwiczeniach fizycznych, przynajmniej raz w tygodniu. Po czterdziestce stosować lx dziennie suplement, zawierający naturalne składniki pochodzące z roślin. Takim preparatem jest Alveo. Najlepiej, jeśli zaczniemy pić Alveo profilaktycznie, przed tym okresem, a nie dopiero wtedy, kiedy już wystąpi jedna z wielu możliwych chorób.
Dlaczego stosujemy hormonalną terapię zastępczą – HTZ?
-Według najnowszych rekomendacji światowych ośrodków oraz Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego hormonalną terapię zastępczą powinno się rozpoczynać jak najwcześniej, od jak najniższej skutecznej dawki hormonów i kontynuować tak długo, jak jest to konieczne, aby uwolnić kobietę od nieprzyjemnych objawów. Najczęściej około 5 lat. Jednym z ważniejszych zastosowań HTZ jest zapobieganie wystąpieniu osteoporozy. Z zalet terapii nie mogą skorzystać kobiety, u których występuje rak sutka, trzonu macicy, ciężka niewydolność wątroby czy zakrzepowe zapalenie żył. Alternatywą dla ogólnoustrojowej HTZ jest terapia miejscowa. Preparaty stosowane miejscowo zawierają niskie dawki hormonów, dlatego terapię tę można stosować nieprzerwanie przez wiele lat (oczywiście pod kontrolą lekarza). Terapie miejscowe zapobiegają atrofii pochwy, umożliwiając satysfakcjonujące życie intymne. Stosowanie Alveo wzmacnia działanie stosowanych hormonów naturalnych przyjmowanych w postaci kremów, doustnie lub przez skórę w formie plasterków.
Jakie jeszcze zmiany zachodzą podczas menopauzy w organizmie kobiety?
- Niedobór estrogenów po menopauzie prowadzi do zmniejszenia syntezy białka zwanego kolagenem. Powoduje to zmiany w skórze, która staje się bardziej sucha, pomarszczona i wiotka. Przerzedzają się włosy, często występuje hirsutyzm (męskie owłosienie twarzy) wskutek większej ilości androgenów w stosunku do estrogenów. Niedobór estrogenów po menopauzie prowadzi do zaniku tkanki gruczołowej sutków, ich więzadła wiotczeją, w konsekwencji powoduje to obwiśnięcie piersi. Nie należy zapominać, że procesy fizjologiczne pociągają za sobą również zmiany psychiczne. Zjawia się uczucie spadku atrakcyjności fizycznej, co niestety dotyczy wielu kobiet, często łącząc się z występującą dosyć nagminnie otyłością. Pojawia się także obniżenie nastroju, skłonność do depresji, utrata pewności siebie, zaburzenia koncentracji, słaba odporność na stresy życia codziennego. Spadek tzw. biodostępności testosteronu u kobiet odgrywa między innymi istotną rolę w tym, co nazywamy apetytem seksualnym czy libido.
Czy zażywanie Alveo może złagodzić objawy, które pan wymienił?
- Dolegliwości, jakie mogą wystąpić już w premenopauzie, a następnie w menopauzie, przysparzają wielu trudności w codziennym życiu. Zmiany te dotyczą wszystkich układów, poczynając od nerwowego, czego następstwem jest zmienność nastroju (od euforii po płaczliwość), po pokarmowy i hormonalny. Dlatego cały organizm wymaga, aby dostarczyć mu wszelkich suplementów, mikroelementów,witamin i białek. Właśnie wszystkie składniki zawarte w Alveo powodują systematyczną detoksykację komórek, dostarczają brakujących substancji, a następnie doprowadzają do zdrowienia całego organizmu. Najlepszym lekarzem jest nasz własny organizm, a dostarczając mu właściwych składników spowodujemy zmniejszenie dolegliwości: nagłego pocenia się, uderzeń gorąca czy uczucia palpitacji serca, przywrócimy prawidłową perystaltykę jelit i w konsekwencji spowodujemy powrót do normalnej aktywności życiowej
Rozmawiała Beata Nowacka
źródło czasopismo „Zdrowie i Sukces”
Najczęściej występujące objawy menopauzy:
bóle mięśni i stawów, obniżona koncentracja, zaburzenia pamięci, uderzenia gorąca, zmiennośćnastroju, spadek zainteresowania życiem seksualnym (tzw. spadek libido), tkliwość piersi, kołatanie serca, bezsenność, pogorszenie pamięci, zmiany w zachowaniu, lęki, częste zmęczenie, trudności w podejmowaniu decyzji, brak motywacji do działania, drażliwość, nadmierna wrażliwość skóry, płaczliwość, suchość pochwy, osteoporoza, zwiększone owłosienie twarzy, przyrost wagi i tkanki tłuszczowej.
Powikłania w okresie menopauzy - choroby układu krążenia
Ryzyko choroby układu sercowo-naczyniowego wzrasta gwałtownieu kobiet po menopauzie, co może być związane z zanikiem ochronnego działania naturalnych estrogenów, które poprawiają przepływ krwi, stabilizują ciśnienie tętnicze. W późniejszym okresie rozwijające się zaburzenia gospodarki lipidowej i ustanie ochronnego wpływu estrogenów na ścianę naczyń krwionośnych powodują zrównanie ryzyka choroby wieńcowej kobiet i mężczyzn. Prawdopodobieństwo wystąpienia choroby układu sercowo-naczyniowego u kobiety po menopauzie szacuje się na ok. 46 proc, a ryzyko śmierci z powodu tej choroby wynosi około 31 proc.
Powikłania w okresie menopauzy - osteoporoza
Osteoporoza jest schorzeniem, w wyniku którego dochodzi do stopniowej utraty masy kostnej prowadzącej do niebezpiecznego wzrostu ryzyka wystąpienia wielu groźnych złamań (np. złamania kości kręgosłupa, szyjki kości udowej, kości nadgarstka). Masa kostna u kobiet jest generalnie niższa niż u mężczyzn, lecz jej najbardziej wyraźny spadek związany z niedoborem estrogenów występuje przez pierwsze pięć lat po menopauzie. Większość kobiet w wieku średnim traci około procenta masy kostnej na rok, zdarzają się jednak przypadki utraty aż 5 procent rocznie. Hormonalna terapia zastępcza zmniejsza ryzyko złamań w przebiegu osteoporozy o 30-40%.













